Życie to słoik – w którym miód jest tylko cieniutką warstwą na wierzchu.
(Kazimierz Matan)

Chleb z wodą życie utwardzają.
(polskie) (utwierdzają)

Rozum lada kto ma - lecz go zamyka, by z cięciwy nie wypadł nie w porę.
(Dante Alighieri)

Oto macie początek nowego! A każdy początek jest związany z końcem czegoś innego.
(Hans Helmut Kirst)

W październiku dziwne grzmoty, zimowe wskazują nawroty.
(polskie)

Rozumować znaczy porównywać. Doskonałość rodzi się z rozumowania, tak jak owoc z drzewa.

Prawdziwy przyjaciel jest z tobą na dobre i na złe.

Miłość własna - córka pychy, jest złośliwsza od samej matki.
(św. Ojciec Pio)

Mężczyzna ma w swej naturze, dziką potrzebę zdobywania.
(Dorota Stalińska)

Dar jest błogosławieństwem ofiarodawcy.
(Frank Herbert)

Kat to też król tylko że od śmierci.
(Tadeusz Nowak)

Niewielu może dla nas zrobić coś dobrego; ale prawie każdy może nam zaszkodzić.
(Baltazar Gracjan y Morales)

Chory żyje z choroby.

Chcesz mieć długo skarbów wiele, rozdaj między przyjaciele.

Muzyka zaczyna się tam gdzie słowo jest bezsilne, nie potrafi oddać wyrazu. Muzyka jest stworzona dla niewyrażalnego.
(Claude Debussy)

Podziw to jedyny sposób imitacji, bez utraty oryginalności.